K A P L I C A   M Y  S Z K O W S K I C H  w  T Y M B A R K U

 [zob. Linia Myszkowskich z Jarosławia i Tymbarku – pkt 3.5]

 

 Ostatnia aktualizacja : 27.06.2015 r.

 

 Kaplica pod wezwaniem Św. Krzyża, wg danych Kurii Tarnowskiej, wybudowana została w 1875 r.

 Wg innych źródeł, Kaplica zbudowana została w 1889 r.

 Myszkowcy otrzymali zgodę Konsystorza Biskupiego Tarnowskiego na wybudowanie kaplicy grobowej,

 dokładnie na miejscu chylącej się ku upadkowi drewnianej kapliczki.

 Murowana z cegieł, w stylu neogotyckim, prostokątna, o ścianach opiętych skarpami. Nakryta daszkiem siodłowym,

 kryta dachówką. Okna okrągłe w kształcie rozet. Wewnątrz ołtarzyk i krzyż gotycki kłuty w piaskowcu.

 Dawniej na ołtarzu stały cynowe lichtarze i zabytkowy drewniany krzyż, zostały one jednak skradzione w 1992 r.

 Na ścianach freski oraz tablice nagrobne. Pod Kaplicą krypta mieszcząca prochy spoczywających tam osób,

 o których informują tablice tej samej treści co w Kaplicy.

 W roku 2006 pani Barbara Zych (z domu Bzowska) jako jedyna wnuczka zmarłej Zofii Turskiej 
 - ostatniej właścicielki dóbr tymbarskich, a zarazem i Kaplicy Myszkowskich z powodu niemożności 
 sprawowania bezpośredniej opieki na tą kaplicą, aktem z dnia 8.10.2006 r., za zgodą Kurii Diecezjalnej 
 w Tarnowie, przekazała ją na własność Parafii p.w. Narodzenia NMP w Tymbarku.

 

 I. Kaplica :

 

      

 

 Kaplica Myszkowskich po II wojnie św.  (zdjęcia ze zbiorów Izabeli Radziszewskiej - Kozłowskiej) [powiększ]

 

    Kaplica Myszkowskich (2009 r.)

 

 

    Kaplica Myszkowskich (2009 r.)  [powiększ]

 

 

       

 

 Tablice przed wejściem do kaplicy : po lewej stronie – Jerzy Myszkowski, po prawej stronie – Ludwik Myszkowski

 

 II. Wnętrze kaplicy (ołtarz, epitafia) :

 

   Wnętrze Kaplicy – ołtarz  [powiększ]

 

   Józef Myszkowski (ur.1779 - zm.1869),

 Salomea Chociatowska (ur.1789 - zm.10.01.1877) i Józef Myszkowski (ur.1818 - zm.26.01.1878)

 

  

 Franciszka Myszkowska (ur.1820 - zm.5.05.1890), Ludwik Myszkowski (ur.1831 - zm.1.10.1891)

 

   Jan Myszkowski (ur.1830 - zm.16.05.1902)

   Waleria Myszkowska z d. Borkowska (ur.1834 - zm.6.07.1896)

   Józef Myszkowski (ur.24.03.1857 - zm.16.12.1925)

   Jadwiga Marszałkowicz (ur.30.03.1870 - zm.21.10.1921)

   Tablica poświęcona tragicznie zmarłym 16.03.1945 r. w Tymbarku

   Zofia Turska z d. Myszkowska (ur.1894 - zm.17.12.1975)

   Wojciech Myszkowski (ur.9.12.1923 - zm.29.09.2003)

   Jacek Myszkowski (ur.2.09.1951 - zm.6.07.1997)

   Rodzina Turskich



 
III. Uroczystości i spotkania :

 1/ 1.04.2005 r. - sprowadzenie prochów Zofii Turskiej (zm.17.12.1975 r.) i jej córki Danuty (zm.13.01.1992 r.)

 z Wrocławia do Tymbarku. Pochowane zostały w rodzinnym grobowcu Turskich na cmentarzu w Tymbarku.

 

 2/ 2007 r. Wizyta Myszkowskich i Turskich w Tymbarku :

 W Tymbarku przebywała grupa gości ze Szwajcarii i Francji. Wsród nich :

 Barbara Turska z Genewy, kuzynka Karola Turskiego, właściciela dworu w Tymbarku,

 Michael Myszkowski z żoną Zofią

 oraz przyjaciele rodziny z Paryża Lucie Genon, Coletta Jakob i Jean - Paul Jakob.

 http://www.powiat.limanowa.pl/pl/7400/27202/Oczarowani_Tymbarkiem.html

 

    [powiększ]

 

 

 3/ 23.04.2009 r. odbyła się uroczystość posadzenia „Dębu pamięci” kpt. Jerzego Myszkowskiego, poprzedzona mszą św.

 

    [powiększ]

 

    [powiększ]

 

  Stanisław Wcisło z grupą tymbarskich Strzelców

  Stanisław Wcisło z grupą tymbarskich Strzelców

 4/ 2010 r.

    [powiększ]

 Dąb pamięci ( 14.07.2010 r.)

 Napis na tablicy :

 Tymbark 23 IV 2008

 DĄB  PAMIĘCI

 Posadzony dla uhonorowania

 Kapitana Jerzego  Myszkowskiego

 ur. 17.11.1895 w Stubnie

 zamordowanego strzałem w tył głowy

 przez NKWD w Katyniu w 1940 r.

 5/ 11.11.2012 r. Młodzież z Jednostki Strzeleckiej nr 2007 im. kpt. Tadeusza Paulone ZS Strzelec OSW w Tymbarku. [1]

 

 

 

 6/ 2014 r.

 

    [powiększ]

  Tymbark 24.09.2014 r. Otwarcie parku im. Zofii Turskiej [fot. Janusz Bzowski]

 

 7/ 2015 r.

 

          [powiększ]

  Tymbark 21.06.2015 r. odsłonięcie obelisku Zofii Turskiej w parku jej imienia w Tymbarku [ fot. Janusz Bzowski ]

 

 

 IV. Inne :

    [ powiększ ]

  Izabela Radziszewska - Kozłowska, syn Wojciech i Stanisław Wcisło ( Tymbark  14.07.2010 r.)

 Stanisław Wcisło (ur.1930 r. Ostrowy nad Okszą k. Częstochowy).

 

    Stanisław Wcisło

 

 Były nauczyciel ZS im. KEN w Tymbarku, przez 2 lata pełnił funkcję dyrektora. Ze szkołą związany jest już od samych

 początków, jeden z pierwszych absolwentów po II wojnie światowej. Zajmuje się historią regionu, pisze do gazet lokalnych.

 M. in. pomógł w uporządkowaniu materiałów parafialnych. Zna dzieje postaci historycznych związanych z ziemią tymbarską.

 

 Zdjęcia (wnętrze kaplicy) :

 Wojciech Kozłowski

 Izabela Radziszewska - Kozłowska

 Andrzej Wcisło

----------------------------------------------------------------------------------

 Pochowani w kaplicy :
 
  1/  Józef  Myszkowski (ur.1779 - zm.1869)
  2/  Salomea z Chociatowskich Myszkowska (ur.1789 - zm.1877)
  3/  Józef  Myszkowski (ur.1818 - zm.1878)
  4/  Franciszka Myszkowska (ur.1820 - zm.1890)
  5/  Jan Jastrzębiec Myszkowski (ur.1830 - zm.1902)
  6/  Ludwik Myszkowski (ur.1833 - zm.1891)
  7/  Waleria z Borkowskich Myszkowska (ur.1834 - zm.1896)
  8/  Józef  Jastrzębiec Myszkowski (ur.1857 - zm.1925)
  9/ Jadwiga z Marszałkowiczów Myszkowska (ur.1870 - zm.1921)
 10/  Jadwiga Paszkiewicz (ur.1875 - zm.1945)
 11/ Maria ze Strzeleckich Myszkowska (ur.1892 - zm.1945)
 12/ Julia z Paszkiewiczów Myszkowska (ur.1897 - zm.1945)
 13/ Emilia Myszkowska (ur.1922 - zm.1945)

 Przypisy :
 
 [1] Tadeusz Paulone (ur.23.07.1909 Piekiełko - zm.11.10.1943 Oswięcim)
 
 Zarys genealogii : Paulone ( Włochy : Paolone, Argentyna : Pauloni )
 
 Giacomo (Jakub) Paolone [ur.+/-1830]
 przybył z Włoch do Polski, prawdopodobnie jako ochotnik wojskowy w czasie Powstania Styczniowego
 ż. NN.
 Syn :
 Jan Paulone (ur.1858 Quaiso, Wlochy - zm.14.09.1934), poch. Nowe Rybie
 ż.(śl.28.07.1884 Nowe Rybie) Maria Leśniak (ur.1858 - zm.5.01.1941), poch. Nowe Rybie
 mieszkali : Piekiełko, na osiedlu zw. „Talianówka” od nazwy państwa, z którego pochodzili - Italia
 Dzieci : Franciszek (ur.25.01.1885) i Andrzej (ur.30.11.1886 - zm.21.12.1954, poch. Nowe Rybie)
 Syn :
 Franciszek Paulone (ur.25.01.1885 Piekiełko)
 ż.(śl.1908) Julianna Homa [ur.+/-1885], pochodząca z Tymbarku
 w 1926 r. Franciszek Paulone wyjechał do Argentyny, mieszkał w miejscowości Florencja, w prowincji Santa Fe,
 gdzie pracował jako murarz, w 1929 r. w ślad za ojcem
 wyjechała cała rodzina z wyjątkiem Tadeusza, który zamieszkał u Michała i Marii (siostry matki) Kapturkiewicz.
 Dzieci : 7 (Tadeusz, Edmund, Jan, Zdzisław, Emilia, Eugeniusz, Emilio)
 A1. Tadeusz Paulone (ur.23.07.1909 Piekiełko - zm.11.10.1944, rozstrzelany pod „ścianą śmierci” w Oświęcimiu)
 
         Tadeusz Paulone (1909 – 1943)
 
       Po ukończeniu szkoły podstawowej w Tymbarku, rozpoczął naukę w II Gimnazjum im. Króla Bolesława Chrobrego
       w Nowym Sączu, gdzie złożył egzamin maturalny. Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości zapragnął podjąć
       zawodową służbę wojskową. Dzięki wsparciu, brata matki, Jana Homy - zawodowego oficera WP -  skierowany
       został do 5. Pułku Strzelców Konnych w Dębicy. Tu w roku 1934, mianowano go podporucznikiem
       (Nr 12 Warszawa 15.08.1934 r.). Już jako oficer, przeniesiony został do Cieszyna, gdzie otrzymał przydział
       do 4. Pułku Strzelców Podhalańskich.
       Po kolejnych nominacjach, w stopniu kapitana, 1 września 1939 r. Tadeusz, jako dowódca zwiadu konnego,
       wyrusza na front. Po róznego rodzaju perypetiach i walkach z wrogiem, jego oddział został rozbity, ale jemu i jego
       kolegom udało się wymknąć i uniknąć niewoli. Postanowił wrócić do Tymbarku. Tu ze względów bezpieczeństwa,
       nie zamieszkał u ciotki, lecz w tzw. „Starym Dworze” u Mariana Prőkla. Pani Zofia Turska zatrudniła go (fikcyjnie)
       na stanowisku gajowego lasów pod Mogielnicą, co dawalo mu dużą możliwość kontaktowania się z innymi
       oficerami WP, z którymi organizował w terenie ruch oporu. Dla większego bezpieczeństwa, dzięki pracownikom
       Urzędu Gminy Tymbark, na początku stycznia 1940 r., otrzymał nowe dokumenty na nazwisko : 
       Tadeusz Lisowski, urodzony w miejscowości Krzywczyce koło Lwowa, dnia 23 lipca 1909 roku.
       Jednocześnie Podhalańska Spółdzielnia Owocarska wydała mu (także fikcyjny) dokument „zbieracza ziół”,
       dzięki czemu jeszcze bezpieczniej mógł poruszać się po terenie, współpracując z innymi oficerami WP.
       To mu jednak nie dawało satysfakcji. Jako żołnierz „z krwi i kości” pragnął walczyć z bronią w ręku.
       Postanowil przedostać się na Węgry, a później do którejś polskiej jednostki wojskowej, organizowanej na tamtych
       terenach. Niestety, po przekroczeniu granicy słowackiej, został zatrzymany przez policję i aresztowany.
       Po wielu dalszych, nieprzyjemnych przygodach, dostał się pierwszym transportem do obozu koncentracyjnego
       w Oświęcimiu, gdzie otrzymał numer 329. Był jednym z pierwszych więźniów i działaczy konspiracyjnych
       w obozie walczących i tu w obronie Ojczyzny.
       W obozie działał konspiracyjnie jako dowódca trzeciego batalionu zaprzysiężonych konspirantów w bloku 19 i 26
       oraz z kuchni obozowej i personelu bloku 20, 21 i 28.
       We wrześniu 1943 r. został zdekonspirowany i aresztowany (w obozie), a 11 października rozstrzelany
       pod „ścianą śmierci”.
       I jeszcze jeden krótki fragment, dotyczący jego śmierci z książki Ludwika Rojewskiego
       „Oświęcim w systemie RSHA”, str. 111 (...)
       Jako pierwsi szli pod ekran płk. Dziama i kpt. Tadeusz Lisowski - Paulone. Szli jak przystało na żołnierzy.
       Diama zwrócił się do katów - wykonujących wyrok śmierci ... z prośbą o niestrzelanie w tył głowy z „wiatrówki”,
       lecz jak do żołnierzy z pistoletów i prosto w twarz. Widać, że docenili odwagę tych żołnierzy, bo uwzględnili ich
       prośbę. Paulone jeszcze krzyknął : „Niech żyje Wolna i Niep...” i to było ostatnie jego słowo.
       Zginęli jak żołnierze, jak wierni synowie Tej, co nie zginęła.”
       [Źródło : Stanisław Wcisło „Zofia Jadwiga Turska z Myszkowskich, ostatnia właścicielka tymbarskiego dworu
       w latach 1924 – 1945” Tymbark 2015]
       Dodać należy, że kapitan Paulone miał szanse wyjścia z obozu, ujawniając swe włoskie pochodzenie.
       Nie skorzystał jednak z tego, gdyż czuł się zawsze prawdziwym Polakiem.
 
 A2. Edmund Paweł Paulone (ur.3.07.1912 Piekiełko)
 A3. Jan Eugeniusz Paulone (ur.24.01.1914 Piekiełko)
 A4. Zdzisław Paulone (ur.? Piekiełko)
 A5. Emilia Marianna Paulone (ur.22.07.1921 Piekiełko)
 A6. Eugeniusz Pauloni (ur.1831 Argentyna)
 A7. Emilio Luis Pauloni (ur.1833 Argentyna)
 
     [powrót]
 
Spis treści
 
 

 

do górywstecz